Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 277 205 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

Zdjęcia w galeriach.


Stanisław Stanik

sobota, 08 maja 2010 13:19











Stanisław Stanik, rocznik 1949, wiersze pisywał od dzieciństwa. Poetą stał się, debiutując w 1968 roku w lubelskiej "Kamenie". Wydał do tej pory osiem tomików z wierszami w tym "Objęcie" (1991), "Cofnięcie czasu" (2007), "Światło spod czerwieni" (2010). Uprawiał krytykę literacką, a najbardziej znane w tej dziedzinie jego prace to: "Jak zostać pisarzem?", monografia o Studziannie, "Samotnik z Zegrzynka" (1998), setki artykułów na łamach prasy. Pracował jako dziennikarz w kieleckim "Echu Dnia", w warszawskich "Kierunkach", "Inspiracjach", "Myśli Polskiej". Otrzymał nagrodę Stowarzyszenia "ZA", nagrodę imienia Hulewicza, był nominowany na człowieka roku 2000. Bliskie są mu tematy piękna natury, miłości, równowagi wewnętrznej, wiary. Jest instruktorem w klubach literackich w RSTK, Polskim Związku Niewidomych, dawniej Lidze Kobiet, klubie "Terra Poetica" na Bemowie w Warszawie. Był tłumaczony na języki obce: angielski, rosyjski, litewski, białoruski, czeski. Utrzymuje kontakty z twórcami w kraju i za granicą.







Wiersze wybrane
z najnowszego tomiku Stanisława Stanika pt.
"Światło spod czerwieni".






klisza


postaci tkwią nieruchomo
zastygłe i w negatywie
dopiero projektor je wyświetli
nada im wigor i sens

kto by się spodziewał
że tak toczy się historia
mało
cała cywilizacja

świat nieprzedstawiony
równoległy a nawet nierzeczywisty
to kompozycja figur
które są puszczone w ruch





niepotrzebnie modlisz się za mnie


jestem zagubiony
a co najmniej zabłąkany
i nie docieram do ciebie w całej pełni

pewnie chciałabyś
abym był wielki a nawet wyżej
bo tyle można unieść

lecz nie mogę być inny
proszę nie módl się za moją doskonałość
gdyż nawet jeśli kochasz
Bóg nie odwróci mojej roli dla ciebie





co winno być wieczne


uczucie
gdzieś tam nad zapałką nerwu
ocalać

uniesienie podnosić

płacz uspokajać
niech łzy nie dotykają
gruntu

takie jest zdanie
pierwszej przyczyny
mocy całej

lecz czy
małe uderzenie serca
ruch żywego ciała
i krwiobiegu
warte są trwałości





Polskę ratują poeci


Polska to rzecz wielka
poeci wydają głos cichy
i nie zauważalny
ale to oni dzięki zwielokrotnieniu
słowa
utrwalają uczucia naturalne
i sens
taki jak przyroda
z którą chcą być zaprzyjaźnieni
i nakierować Polskę
na szlak bezpieczny
i bezkolizyjny

to prawda
poeci umierają młodo
a Polska trwa
ale może na ich ramieniu
niesie się
bo śmierć wyzwala bohaterstwo
oddanie
i niedoskonałość

tak bywa
że poeci muszą być niezrozumiali
a nawet Polska musi ich odrzucić
lecz język międzynarodowy
intuicją
łaczy jedno słowo





Chrystus i Magdalena


rozpuściła włosy jak jawnogrzesznica
i może z miłości może z uchybienia
naturze zamiotła nimi
przestrzeń pod stopami Chrystusa

a potem polała na nie
olejki pachnące
a nawet na całe ciało Wybrańca
nie tylko kobiet

i stał się cud nie z tego świata
miłość zabłysła (nie tylko idealna)
ale ludzka i ta Go dowartościowała




oceń
0
0

komentarze (2) | dodaj komentarz

Zdjęcia w galeriach.


niedziela, 21 stycznia 2018

Licznik odwiedzin:  157 318  

Kalendarz

« styczeń »
pn wt śr cz pt sb nd
01020304050607
08091011121314
15161718192021
22232425262728
293031    

Galeria RSTK W-wa

O naszym bloogu

Prezentacja twórczości członków Grupy Literackiej Wena-RSTK Warszawa

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Statystyki

Odwiedziny: 157318
Wpisy
  • liczba: 523
  • komentarze: 150
Galerie
  • liczba zdjęć: 43
  • komentarze: 3
Punkty konkursowe: 0
Bloog istnieje od: 2837 dni