Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 120 068 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

Zdjęcia w galeriach.


Jadwiga Pilińska

czwartek, 27 maja 2010 22:39


 










     Jadwiga Pilińska urodziła się we wsi Julin, w powiecie ryckim. Z wykształcenia ekonomista. Pracownik centrali Przemysłu Zbożowo - Młynarskiego w Warszawie. Za działalność zawodowo - społeczną wyróżniona została wieloma odznaczeniami. Jest zasłużonym Pracownikiem Przemysłu Spożywczego i Skupu, i zasłużonym Działaczem Kultury.

     Pracowała w Wytwórni Filmów Telewizyjnych "POLTEL" pełniąc funkcję sekretarza grupy produkcyjnej, m. in. serialu "Zmiennicy".

     Równocześnie z pracą zawodową, od 1973 r. zajmuje się publicystyką. Ma w dorobku ok. 200 artykułów drukowanych m. in. w Zielonym Sztandarze, Dzienniku Ludowym, Słowie Powszechnym, Twórczości Robotniczej, w Głosie Ursusa, współpracowała z Głosem Piastowa.
   
    Uprawia malarstwo sztalugowe techniką olejną. Od 1992 r. Członek Warszawskiego Stowarzyszenia Plastyków. Prezentowała swój dorobek na 12 wystawach malarskich indywidualnych i ok. 45 zbiorowych (dwie nagrody i jedno wyróżnienie).

     Od 1995 r. próbuje swoich sił w poezji. W 2000 r. uzyskała dwie II nagrody w Turnieju Jednego wiersza. W 2001 r. zadebiutowała tomikiem wierszy p.t. "Słowo i Kolor". Ponadto jej wiersze były publikowane w Almanachu Poezji Religijnej p.t. "A duch wieje kędy chce" (2001 r.) i w Antologii "O Adamie Małyszu  wiersze..." (2003 r.) oraz w kwartalniku "Literacka Polska" nr 4/2002.










WIERSZE





Ziemia


Pachnie chlebem i miodem
trud ojców naszych.
W znoju zwykłych dni,
by wolną była
Rzeczpospolita Polska
w centrum Europy.
Znamienny czas niepokoju

          O Europo!





Szukam Cię


Szukam Cię
Panie Boże
w śpiewie skowronka
i urodzie mrówki,
w uśmiechu dziecka
i smutku staruszki,
w kwiatach na łące
i w cierniu róży,
w promieniu słońca
i pełni księżyca...
A odnajduję Cię,
Panie,
w głosie sumienia
na dnie
serca.





Tradycja


Trudno żyć w świecie bezsensu.
Radość tkwi w tradycji -
fundament ludzkości.

Dom rodzinny emanuje
przyjazne energie
minionych pokoleń.

Cienie wspomnień
pra, prababć i dziadków,
jak dobre wróżki,
przędą nić łączności.

A czas płynie, płynie...
w bezkres dziejów.





Dziękuję, przepraszam


Za dar życia,
i ciepło rąk,
co tuliły w potrzebie,
dziękuję Ci Mamo.

Za beztroskie dzieciństwo
wśród gromadki braci -
dziękuję Ci Mamo.

Za pieśni nucone,
gdy len zmieniałaś w nić -
dziękuję Ci Mamo.

Za rady dawane,
gdy byłam z zwątpieniu -
dziękuję Ci Mamo.

Za nieposłuszeństwo
i błędy życiowe -
przepraszam Cię Mamo.







oceń
0
0

komentarze (1) | dodaj komentarz

Zdjęcia w galeriach.


czwartek, 2 października 2014

Licznik odwiedzin:  68 486  

Kalendarz

« październik »
pn wt śr cz pt sb nd
  0102030405
06070809101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Galeria RSTK W-wa

O naszym bloogu

Prezentacja twórczości członków Grupy Literackiej Wena-RSTK Warszawa

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Statystyki

Odwiedziny: 68486
Wpisy
  • liczba: 279
  • komentarze: 179
Galerie
  • liczba zdjęć: 43
  • komentarze: 3
Punkty konkursowe: 0
Bloog istnieje od: 1629 dni