Bloog Wirtualna Polska
Są 1 277 203 bloogi | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

Zdjęcia w galeriach.


ANTOLOGIA - NOWA PUBLIKACJA WRSTK

środa, 02 grudnia 2015 15:53

 

 

 

NOWA PUBLIKACJA WRSTK

 

 

Z okazji XXXV rocznicy WRSTK, wydana została przez Radę Krajową  Robotniczych Stowarzyszeń Twórców Kultury Antologia pt. "Drogą pióra i barw",  w której prezentują swoją twórczość nasi literaci i malarze.

 

Projekt okładki: Kamila Kuna

Redagowali: Stanisław Dominiak i Majka  Maria Żywicka-Luckner

Korektę wykonała: Elżbieta Antuchow

Skład: Elżbieta Zawadzka

ISBN: 978-83-943891-0-9

Druk i oprawa: Drukarnia Relax s.c. ul. Borsucza13 Warszawa

 

 

DrogÄ… piĂłra i barw.jpg

 

Antologię można dostać w każdy pierwszy czwartek miesiąca, na spotkaniu warsztatowym literatów w naszej nowej siedzibie, przy ul. Emilii Plater 47 paw. 15. w godz. 17-19:00.

 

 

Stanisław Dominiak

 

.


oceń
1
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Powieść Jana Łukasika - "Owoce umierających drzew"

wtorek, 17 czerwca 2014 17:30

 

 

 

Powieść Jana Łukasika

 

 

 

Jan ŁUKASIK.jpg

 

 

„Owoce umierających drzew” – Jan Łukasik

 

Jan Łukasik, obecnie mieszkaniec Opoczna, poeta, pisarz, badacz i odkrywca. Posiada galerię kamiennych obrazów, będących jednymi z najstarszych na Ziemi dzieł sztuki stworzonych przez naturę.

Jest wielokrotnym uczestnikiem Wąglańskich Majowych Poezji, na których jego wiersze otrzymały wyróżnienia.

„Owoce umierających drzew” to pierwsza powieść Jana Łukasika. Poprzez dzieje głównego bohatera – Szczepana, autor przedstawia przemiany  polskiego społeczeństwa we współczesnych nam czasach.

„Szczepan był tanim agentem, rezydentem do trudnych spraw i interesów rodzącego się wschodniego kapitalizmu gdzie oszustwo jest prawnie sankcjonowane.”

Czytelnicy starsi wiekiem z pewnością znajdą w książce sytuacje z własnego życia. Młodzi natomiast dowiedzą się o mechanizmach rządzących światem, i to nie tylko w przeszłości.

 

Polecam.

 

 

Stanisław Dominiak

 

 

.


oceń
3
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Wąglański Maj Poezji 2014

sobota, 31 maja 2014 20:05

 

 

 

 

Wąglański Maj Poezji 2014

 

 

 

W uzdrowionych oczach dwa wyraźniejsze światy.jpg

 

 

„W uzdrowionych oczach dwa wyraźniejsze światy”

 

 

Jest to 22 książka Towarzystwa Przyjaciół Wąglan. Stanowi pokłosie 33 Wąglańskiego Maja Poezji, który odbył się w dniach 3-4 maja 2014 roku.

Jury w składzie: Paweł Soroka, Krystyna Jóźwiak i Waldemar Jóźwiak przyznało 18 nagród i wyróżnień w dwóch kategoriach: „Poezji Białej” i „Poezji Klasycznej”.

W 33 Wąglańskim Maju Poezji wzięło udział 150 uczestników z 17 krajów, w tym 128 poetów z Polski i 22 z Polonii.

Trzy pierwsze nagrody przypadły:

- w kategorii „Poezji Białej” 

   I Nagroda  Brat Adrian Wacław Brzóska

   II Nagroda  Lucja Piętowska

   II Nagroda  Krystyna Szelest

- w kategorii „Poezji Klasycznej”

   I Nagroda  Kazimierz Jakubowski

   II Nagroda  Jan Gumbisz

   III Nagroda  Grażyna Zawadzka   

 

W książce znajduje się również wzmianka o 32 Wąglańskim Maju Poezji, którego finał miał miejsce 26 maja 2013 roku.

Czytelnik znajdzie tu także informacje o imprezach zorganizowanych przez Towarzystwo Przyjaciół Wąglan w 2013 i 2014 roku.

Na uwagę zasługuje przedstawiona w publikacji historia cmentarzy parafialnych w Białaczowie. Rozdziałowi temu przyświeca myśl w podtytule tej części : „Kto swoich przodków szanować nie potrafi sam nigdy szanowany nie będzie”.

 

Zachęcam po sięgnięcie po tę publikację i życzę Wąglanom sukcesu w organizacji kolejnych Wąglańskich Majowych dni Poezji. 

 

 

Stanisław Dominiak

 

.


oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

"Na krańcu świata" - Maria Rudnicka

wtorek, 20 maja 2014 18:00

 

 

 

 

 

„Na krańcu świata” – Maria Rudnicka

 

 

 

 

Na krańcu świata - Maria Rudnicka.jpg

 

 

Maria Rudnicka jest poetką, pieśniarką, hafciarką i animatorem kultury. Jej wiersze ukazują się w miesięczniku „Nasz dom – Rzeszów”, w biuletynach Uniwersytetu Trzeciego Wieku i na stronie www.starszakiplus.pl

Opublikowała kilkanaście tomików wierszy i wspomnienia „Za głosem serca ścieżka życia”.  Jej utwory pokazują piękno życia, zachwyca ją natura.

 

„Na krańcu świata” to kolejny, osiemnasty tomik poetki. Autorka zachęca w nim do aktywnego poznawania świata poprzez podróże. Razem z nią poznajemy zróżnicowane krajobrazy: dżungli, puszczy, tajgi, tundry i tajemnice Arktyki. Autorka zachęca również do wędrówek po własnym kraju. Każda podróż zostawia niezapomniane wrażenia: „Spaceruję po Alei Sfinksów./To jest dl mnie zaskoczenie,/bo z rzeźb zostały fragmenty./Mimo to, robią wrażenie.” (wiersz „Sen o Egipcie”).

Tomik podzielony jest na dwie części. Pierwsza poświęcona jest zagranicznym podróżom i jej podrozdziały to: Mongolia, Afryka, Antarktyda, Wśród Indian.  Część druga to wiersze okolicznościowe i inne.

Do tego aby zbliżyć się do natury trzeba umieć uciec czasami od zgiełku cywilizacji i wsłuchać się w ciszę. „Gdyby ciszę można było zagrać?/To byłaby wyjątkowa muzyka.” (wiersz „Cisza”).

 

Zachęcam do sięgnięcia po tomik Marii Rudnickiej. Myślę, że choć część czytelników pójdzie w ślady autorki i odważy się na jej sposób poznawać i postrzegać świat.

 

 

Stanisław Dominiak

 

.


oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

TAMAR - Tadeusz Józef Maryniak

wtorek, 20 maja 2014 17:41

 

 

 

 

TAMAR –Tadeusz Józef Maryniak

 

 

 

 Tamar 1.jpgTramar 2.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tadeusz Józef Maryniak urodził się w 1935 roku w Goniądzu na Podlasiu. Ukończył studia na Politechnice Warszawskiej. Pracował w ZPC „Ursus”. W 1996 roku przeszedł na emeryturę.

Od wielu lat, pod pseudonimem TAMAR, pisze krótkie formy literackie.

Jest członkiem Związku Literatów Polskich, Stowarzyszenia Autorów Polskich, Klubu Literackiego „Metafora” przy Ośrodku Kultury „Arsus” w Ursusie, Sekcji Literackiej „Vena” przy RSTK w Warszawie. Został wyróżniony tytułem Zasłużonego Działacza Kultury. W 2008 roku został przyjęty w poczet osobistości Who is Who.

Utwory poety ukazały się w wielu czasopismach prasy krajowej i pięćdziesięciu jeden antologiach.

TAMAR wydał dotychczas trzydzieści osiem tomów: wierszy, fraszek, aforyzmów, haiku i limeryków.

 

Jego ostatnie tomiki to „Fatum, wiersze nie tylko satyryczne” oraz „Złote myśli szarego człowieka”, które akurat mam przed sobą. Oba wydane w 2014 roku.

 

Tomik „Fatum” zawiera wiersze napisane przez poetę w latach 1953-2013. Autor dotyka w nich spraw dnia codziennego i krytycznym okiem ocenia otaczających go ludzi. Nie oszczędza też poetów jak np. w wierszu „Poeta”: „Patrzy w butelkę/po wypitym winie,/jak w kalejdoskop,/w którym widzi życie.” Z dystansem odnosi się także do własnej twórczości: „Mój każdy wiersz dziś syczy,/jak jadonośna żmija,/ni grama w nim słodyczy,/ani radości nie ma.” (wiersz „Trucizna”).

 

Natomiast „Złote myśli szarego człowieka” to kontynuacja tomiku o tym samym tytule z 2002 roku. W tomiku zostały zebrane sentencje autora dotyczące różnych dziedzin życia.

Na uwagę zasługuje ich trafność. Oto niektóre z nich:

„Lubimy tworzyć legendy, natomiast boimy się rzeczywistości.”

„Przypadek jest drogowskazem prawdziwej poezji.”

”Wagę, którą posiada Temida sędziowie różnie tarują.”

„Tylko ci ludzie zwyciężają, którzy mają poglądy inne, niż wszyscy.”

 

Sięgnijcie więc po utwory TAMARA, zachęcam, a zobaczycie, że nie jedna książka czy utwór zatrzyma was w miejscu, nie powiem zamuruje. I to nie jest tylko moje zdanie.

 

 

Stanisław Dominiak

 

.


oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Izabela Zubko - Wiersze zebrane

sobota, 01 marca 2014 10:40

 

 

 

Izabela Zubko - Wiersze zebrane

 

 

 

Izabela Zubko wiersze zebrane 460px.jpg

 

 

Izabela Zubko zadebiutowała w 1992 roku w roczniku szkolnym XXXVII  LO im. Jarosława Dąbrowskiego w Warszawie. Od 1997 roku publikuje w prasie lokalnej, ogólnopolskiej i zagranicznej. Wydała siedem tomików wierszy i brała udział w publikacjach zbiorowych. Jej wiersze zostały przetłumaczone na język angielski, rosyjski i ukraiński. Otrzymała nagrody w wielu konkursach poetyckich w Polsce i konkursach międzynarodowych. Jest członkiem warszawskiego oddziału RSTK oraz współzałożycielką Grupy Literackiej Terra Poetica. Za działalność literacką otrzymała srebrną odznakę Warszawskiego Robotniczego Stowarzyszenia Twórców Kultury.

 

„Wiersze zebrane” to ósmy tomik poezji autorki. Jego wydanie związane jest z dwudziestą rocznicą debiutu książkowego poetki.

Tomik stanowi wybór utworów, które pochodzą z wczesnego okresu twórczości Izabeli Zubko jak i tych ostatnich. Są to utwory nagrodzone na konkursach, ułożone w porządku chronologicznym.

„Wspomnij choć chwilę o mnie/może być bardzo skromnie” prosi poetka w wierszu „Pożółkłe wspomnienia”.

Myślę, że warto zapoznać się z dorobkiem autorki, bo wykorzystane w literaturze tematy miłości, tęsknoty, przemijania nabierają w jej wierszach nowych wartości.

 

 

Stanisław Dominiak

 

 

.


oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Gdyby człowiek był człowiekiem - Fraszki Jerzego Szulca

środa, 15 stycznia 2014 17:37

 

 

 

 

„Gdyby człowiek był człowiekiem”

 

Fraszki Jerzego Szulca

 

 

J. Szulc - ''Gdyby człowiek był człowiekiem''.jpg

 

 

Jerzy Stanisław Szulc urodził się w 1938 roku w Warszawie. Ukończył Zasadniczą Szkołę Zawodową w Zakładach Mechanicznych „Ursus”.

Jest autorem fraszek i wierszy satyrycznych. Jego fraszki były drukowane w ponad stu tytułach prasy ogólnopolskiej, zakładowej, studenckiej i związkowej. Znalazły się również w antologiach: „600 lat fraszki polskiej”, „Fraszki polskie” i „Z fraszką przez stulecia”.

W latach 1985-89 utwory Jerzego Szulca były prezentowane w spektaklach warszawskich kabaretów „Warsztat”  i  „Barometr” oraz w programach rozrywkowych na Pomorzu.

Autor jest członkiem Zaiks i RSTK.

 

„Gdyby człowiek był człowiekiem” jest czwartym tomikiem fraszek wydanych przez Jerzego Szulca. Zebrane utwory zostały podzielone przez autora na sześć bloków tematycznych: „Tyłem do narodu”, „Tak wypłynął śmieć”, „Zniosła kura jajo złote”, „Po francusku odkryć Amerykę”,  „Nocą ciecia cuci ciocia cycem cacy”, „Czy wywinąć orła czy wypuścić pawia”.

Swoje motto autor przedstawił następującymi słowami: „Wieszcz chciał trafić pod strzechy./Ja, ćwierć-wieszcz Szulc Jurek,/Chciałbym tylko trafić/Do szarych komórek.”

 

Tym, którzy lubią ciętą satyrę i nieprzeciętny humor polecam ten świetny tomik i słowami fraszki Jerzego Szulca życzę:

 

SZEROKIEJ DROGI

 

Pamiętaj po setce

Kierowco rozumny

Że droga się zwęża

Na szerokość trumny

 

 

Stanisław Dominiak


oceń
12
0

komentarze (1) | dodaj komentarz

To lubię - obraz słowo śpiew

środa, 15 stycznia 2014 17:28

 

 

 

 

             To lubię

 

                                  obraz

                                             słowo

                                                       śpiew

 

 

 

To lubię.jpg

 

 

Koło Plastyczno-Literackie przy Klubie Nauczyciela w Gnieźnie  wydało książeczkę z okazji piętnastolecia Koła oraz dziesięciolecia zespołu wokalnego „Retro”.

Była to okazja do przedstawienia osób działających w obu grupach. 

 

Znalazły się tu próbki twórczości 43 członków Kola Plastyczno-Literackiego: wiersze, obrazy, hafty i fotografie.  Członkowie prezentują swoją twórczość na comiesięcznych spotkaniach i wystawach w Klubie Nauczyciela.  Członkowie mieli również możliwość zaprezentowania swojej twórczości w almanachach wydawanych przez koło oraz w indywidualnie wydawanych tomikach. Piszący członkowie uczestniczą w ogólnopolskich konkursach literackich.

 

W skład zespołu „Retro” wchodzi ośmioosobowa grupa wokalistek Miejskiego Ośrodka Kultury w Gnieźnie. Zespół śpiewa na lokalnych imprezach, bierze udział w przeglądach chórów i wyjazdach artystycznych do miast partnerskich.

 

 

Stanisław Dominiak


oceń
4
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

"Śpiewać słowa....." Urszula Omylińska

środa, 15 stycznia 2014 17:11

 

 

 

"Śpiewać słowa....."

Urszula Omylińska

 

 

 

U. Omylińska ''Spiewać słowa.....''.jpg

 

 

Urszula Omylińska pochodzi z Zabrza. Obecnie jest na emeryturze i mieszka w Bielsku-Białej.

Pisze wiersze, tworzy kompozycje z kwiatów polnych, fotografuje.

Jej wiersze znalazły się w wielu almanachach. Może poszczycić się licznymi nagrodami i wyróżnieniami.

 

„Śpiewać słowa…..” to czwarty tomik poetycki autorki. Jak sama napisała w słowie „Od autora”, inspiracją dla jej wierszy są beskidzkie łąki i kwitnące hale. Wywołują estetyczne refleksje i bardziej subtelne spojrzenie na otaczający nas świat. „Moje wiersze to skromny dar wdzięczności Panu Bogu za tak piękny świat. Niech posłużą modlitewnym zamyśleniom.”

Tomik wzbogacają fotografie  kompozycji kwiatowych artystki. Przepiękne.

 

 

Stanisław Dominiak


oceń
39
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

moje kartki z kalendarza; - Jolanta Maria Grotte

piątek, 08 listopada 2013 18:14

 

 

 

„moje kartki z kalendarza” 

 

Jolanta Maria Grotte

 

 

J. M. Grotte-''moje katrki z kalendarza''.jpg

 

 

J. M. Grotte jest Warszawianką, mieszka w stolicy i emocjonalnie jest związana z tym miastem. „Wzruszam się mym miastem, w mym oku łza” (wiersz „Spacerkiem po Warszawie”)

Zaczęła pisać dość późno ale jak sama mówi o sobie: „Postanowiłam dołączyć do amatorów piszących i tworzących z osobistej potrzeby wewnętrznej, bo taka zawsze we mnie była i jest”.

 

Na tomik wierszy „moje kartki z kalendarza”, wydany w 2013 roku,  składają się wiersze  wybrane ze stworzonych przez autorkę cykli tematycznych. Wydanie otwierają wiersze poświęcone czterem porom roku, takiej poetyckiej Vivaliadzie. Przekazuje w nich poetka swoje urzeczenie pięknem przyrody, obserwuje przemijanie i przekazuje prawdy życiowe.

„Życie i miłość są zawsze razem./W miłości zawsze życie trwa.” (wiersz „Życie i miłość”).

W tej części znalazły się również wspomnienia z zagranicznych podróży: „W cytrusach piewiki schowane głęboko,/Grały wieczorną zorbę do tańca.” (wiersz  „Kreta”).

 

Kolejną część tomiku poświęciła autorka swojej mamie Janinie. To właśnie ona jest wiernym słuchaczem i odbiorcą wierszy poetki: „Uśmiecha się do marzeń/Słuchając wierszy wytrwale. (…) Mówi, że kocha te wiersze,/Bo w innym jest wtedy świecie.” (wiersz „Niezapomniane chwile szczęścia”).

 

Ostatnia część zawiera wiersze poświęcone rodzinie, przyjaciołom i znajomym. 

Tomik zamyka wiersz, w którym tak autorka mówi o swojej poezji: „spleciona ze mną wspólnie,/obdarzasz mnie życiem,/Czuję Cię w sercu” (wiersz „Radością jesteś”).

 

Do książki jest dołączona płyta z wierszami recytowanymi przez autorkę i ozdobionymi nastrojową muzyką.

 

Z wierszy zgromadzonych w tomiku przebija radość, optymizm, zachwyt nad otaczającym światem. Czyta się je lekko bo takie było zamierzenie autorki, która w otwierającym tomik wierszu zatytułowanym „Mój Drogi Czytelniku” dedykuje czytającym te słowa: „Te wiersze dla Ciebie/Pisałam o świcie,/Wieczorem, po nocy…/By z oczu Twych troski zdjąć,/po prostu,/Chciałam je szczęściem wypełnić…”.

Czy jej się to udało, oceńcie sami.

 

 

 

Stanisław Dominiak


oceń
1
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Rozczesana Ziemia Maria Bednarek

poniedziałek, 04 listopada 2013 20:24

 

 

 

„Rozczesana Ziemia” – Maria Bednarek

 

 

 

M. Bednarek ''Rozczesana ziemia''.jpg

 

 

Maria Bednarek urodziła się w 1952 r. w Błażowej na Podkarpaciu. Ukończyła studia wyższe magisterskie na kierunku pedagogika specjalna w Warszawie. Należy do wielu Stowarzyszeń literackich i Klubów – Stowarzyszenia Autorów Polskich Oddział Warszawski II, Stowarzyszenia Wspólnota Polska. Wielkim sentymentem darzy Warszawskie Robotnicze Stowarzyszenie Twórców Kultury, w którym pod okiem  ówczesnych krytyków (lata 80-te) dojrzewała poetycko. WRSTK doceniło Jej zaangażowanie w życie społeczne. Za swoją działalność otrzymała dyplom Rady Krajowej RSTK i Złotą Odznakę Stowarzyszenia (1995). Została nagrodzona dyplomem przez Ministra Kultury i Sztuki (1997) oraz odznaką Zasłużony dla Kultury Polskiej przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2010). Aktualnie pełni funkcję sekretarza sekcji literackiej tego stowarzyszenia.

 

Maria Bednarek jest laureatką wielu konkursów, przeglądów i warsztatów artystycznych. Jej wiersze można znaleźć w licznych  antologiach i almanachach literackich, także w pismach: Filantrop Naszych Czasów, Znaj, Własnym Głosem i Myśl Polska.  Autorka prezentowała również swoją twórczość na antenie Polskiego Radia. Niektóre swoje wiersze ukazuje publiczności w formie śpiewanej. Ostatnimi czasy nawiązała ciekawą współpracę z Przedstawicielami władz Gminy Hyżnego (regionu Doliny Strugu) – Jej rodzinnej miejscowości na rzecz wzbogacania kultury tego bliskiego Jej sercu zakątka ziemi.

 

Zbiorek wierszy zatytułowany „Rozczesana Ziemia” jest Jej trzecim tomikiem. Jego tytuł, odzwierciedla, jak sama poetka napisała we wstępie; radość i ból Ziemi – braci roślin i braci zwierząt – idące w parze z ludzkimi zmaganiami, jako nierozłączna część ekosystemu. Motto tomiku podkreśla ważność Ziemi w szerokim aspekcie egzystencjonalnym: Ziemia nie może leżeć odłogiem/bo gdzieś z głodu człowiek umiera/ziemia człowieka wydała/ziemia człowieka wchłonie/trzeba ją za to wielbić.

We wstępie u autorki powraca też wątek sympatii do ziemi rodzinnej. Świadczą o tym między innymi utwory: Dziewczyna ze starej drogi, Za tymi daliami i Hyżneńska Pani – hymn na cześć Cudownego Obrazu Matki Bożej łaskami słynącej, jako dar dla parafii.

 

Autorka podzieliła zebrane w tomiku wiersze na dziewięć rozdziałów tematycznych w formie haiku: Wytrwałość wody…, Domy rodzinne…, Szkarłatne słońce…, Przyjaźń porywa…, Polanki fiołków…, Stół wiklinowy…, Płyta nagrobna…, Woda w rynnie gra…, To barwa wiedzy….

 

Występuje w nich różnorodność przemyśleń poetyckich poświęconych rodzinie, przyjaźni, miłości, wspomnieniom i zadumie nad mijającymi momentami.

Poetka w wierszu Być do końca mówi: nie żal mi tego co minęło/mam to jak w banku we wspomnieniach. Czyli godzi się z koleją rzeczy. W wierszu Zakładka do notatnika przywołując siebie do porządku słowami matki, subtelnie wpływa na postawę czytelnika: Wychodź z twarzą/Nie stroń od człowieka/Pozdrawiaj ludzi. W tym odczłowieczonym świecie jakże cenna jest ta wskazówka.  Autorka rozczesuje ziemię z wielką starannością. Na jej koloryt wpływają; mająca coś do powiedzenia wnuczka Gabrysia, przedszkolaki w wierszu - Ogródkowe dzieci i sąsiadka w wierszu - Moja sąsiadka oraz wiersze dedykowane znajomym, zrodzone też z podziwu dla ich sztuki - wiersz Sukienka z łezką  lub poezja innych autorów - wiersz Przekora, Styczeń 45.

 

Maria Bednarek nie jest obojętna na zjawiska społeczne zachodzące w naszym życiu:

dzisiejsza wolność/ wypiera znamiona/odpowiedzialności - wiersz „Pomrok”.

 

Ponieważ piękno poezji wypełnia wolny czas autorki, chce się ona podzielić swoją pasją z czytelnikami i być może wyzwolić w nich chęć poetyckiego spisywania swoich wrażeń i refleksji. Bo jak sama napisała: nie potrzeba być kimś wyjątkowym, żeby pisać wiersze. Wystarczy posiadać wrażliwość na piękno wypowiedzi słownej i chęć zmierzenia się z tym rzemiosłem.

Oby Marii udało się wyzwolić w kimś taką pasję. Ja ze swej strony zachęcam do zapoznania się z Jej twórczością.

 

 

 

Stanisław Dominiak

 


oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

„Opiekunka” – Łucja Fornalczyk-Fice

wtorek, 20 sierpnia 2013 17:21

 

 

 

„Opiekunka” – Łucja Fornalczyk-Fice

 

 

 

 

Opiekunka.jpg

 

 

Łucja Fornalczyk-Fice urodziła się 12 marca 1952 r. w Krzyżu Wielkopolskim. Z zawodu jest chemikiem. Od ośmiu lat pracuje jako opiekunka ludzi starych i schorowanych w Wielkiej Brytanii i w Niemczech.

 

Od 1996 r. należy do Robotniczego Stowarzyszenia Twórców Kultury w Gorzowie. Debiutowała w 1996 r.  wierszami w czasopiśmie RSTK „Własnym Głosem” i w miesięczniku Arsenał Gorzowski”.

W 1997 r. autorka wydała pierwszy tomik poezji „W moim śnie”. Kolejny tomik „Piegi na słońcu” ukazał się w 2010 r.

W 2012 r. ukazała się jej powieść „Przeznaczenie”, która zdobyła II nagrodę w konkursie literackim w Sulęcinie (2012 r.). Wiersze autorki znajdują się również w wielu pokonkursowych almanachach.

 

„Opiekunka” to kolejny tomik poetycki Lucji Fornalczyk-Fice. Poetka porusza w nim sprawy emigracji zarobkowej.

W pierwszej części książki autorka występuje z pozycji opiekunki starszych ludzi na Zachodzie i opowiada o losach swoich podopiecznych. O Heidi z Duisburga, Margaret z Winchesteru, Simone, Elenie i wielu innych. Autorka towarzyszy im w cierpieniu, chorobie, a nawet w samym momencie śmierci, po którym „zostanie zapach i kilka gestów pamięci” (wiersz „Christina”).

„Miał sto lat. Ubywało go stopniowo,/dzień po dniu, tydzień po tygodniu/ odbywała się ceremonia kaleczenia.” (wiersz „i przyszła kryska…”).

Druga część poświęcona jest wyobcowaniu na obczyźnie, zwątpieniu w sens emocjonalnego rozdarcia  z powodu bycia daleko od rodziny w zamian za finansowe korzyści.

„Mieszkałam z obcymi, mówili różnymi językami./Snułam się jak pies od nóg do nóg,/nie rozpoznając twarzy.” (wiersz „Obcy”). „ Któregoś dnia zostanę cieniem i lustrem naszego małżeństwa” (wiersz „Próba dialogu”).

 

Izabela Pietkiewicz-Paszek napisała w posłowiu do książki: „Sposób w jaki Łucja Fornalczyk-Fice pisze o starości, chorobie, zdziwaczeniu, niedołęstwie, zbliżającej się śmierci, zdaje się być złotym środkiem. To poezja dyskretnej, nienachalnej obserwacji, wyważona, a jednocześnie pełna ciepła i uwagi.”

Jak najbardziej zgadzam się z jej opinią i uważam, że słowa poetki mogą pomóc nam spojrzeć inaczej na starość.

 

 

Stanisław Dominiak

 

 

 

 


oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Jesienne oczekiwanie

poniedziałek, 01 lipca 2013 23:57

 

 

 

 

 

"Jesienne oczekiwanie"

 

 

Jesienne oczekiwanie 400px.jpg

 

 

Grażyna Drobek-Bukowska urodziła się 30 lipca 1948 r. w Krzyszkowicach w województwie lubuskim. Od 1993 r. mieszka w Raciborzu.  Z zawodu jest Pielęgniarką Dyplomowaną. Od 1983 r. wychowuje dzieci w rodzinie zastępczej. Jest członkiem Stowarzyszenia „Akant” w Łodzi, Przewodniczącą Raciborskiego Stowarzyszenia Twórców Kultury „Horyzont”, członkiem SAP w Warszawie oraz członkiem Związku Literatów Polskich Oddział Dolnośląski. Od 2000 r. jest Naczelnym Redaktorem pisma literacko-artystycznego „Horyzont” z Raciborza. Promuje i wyszukuje młode talenty. Otrzymała liczne nagrody i wyróżnienia w Ogólnopolskich Konkursach Literackich. Wydała 11 tomików wierszy i jedną powieść. Jest współautorką wielu antologii i almanachów. W roku 2002 otrzymała nagrodę Prezydenta Miasta Raciborza za twórczość literacką i upowszechnianie kultury w Raciborzu. W roku 2008 jej biogram został zamieszczony w encyklopedii WHO IS WHO W POLSCE. W roku 2010 otrzymała medal za długoletnią pracę z dziećmi w rodzinie zastępczej: „Wyróżniony Herbem Powiatu Raciborskiego”.

 

Tomik „Jesienne oczekiwanie” jest kolejnym tomikiem poezji autorki. Jest to zbiór 87 wierszy zebranych na przestrzeni wielu lat. Są wśród nich wiersze białe i rymowane. Wiersze podzielone zostały na 4 rozdziały odpowiadające porom roku: „Zimowe nostalgie”, „Wiosenna radość”, „Wesołe lato”, „Jesienne oczekiwanie”. Króluje w nich przyroda, mienią się barwami stworzonymi przez naturę. Są tłem dla wspomnień, refleksją nad upływem czasu i przemijania, niespełnionych nadziei: „Tyle rwących marzeń wiosną/ale nie wszystkie się spełnią” (wiersz „Tyle”), „liczę/przepływające rzeką/marzenia i dokonane straty” (wiersz „Nad Odrą”). Jednak to przyroda nadaje sens życiu, pozwala na wyciszenie i spokój. Dlatego też autorka namawia: „Chcesz złapać muzę? Jedź na wieś!/Tam z nią sobie odpłyniesz.” (wiersz „Na wieś pora”).

 

Ja również namawiam do przeczytania tomiku, poznania „muzyki pól i łąk”, i duchowego połączenia się z autorką.

 

 

 

Stanisław Dominiak

 

 


oceń
1
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Mirosław Puszczykowski

wtorek, 05 marca 2013 17:03

 

 

 

„Podróże” – Mirosław Puszczykowski

 

 

 

 

 

 

Mirosław Puszczykowski urodził się w 1958 r. w Inowrocławiu. Pracuje w Inowrocławskich Kopalniach Soli „Solino” jako sztygar zmianowy. Jest członkiem Kujawskiego Stowarzyszenia Twórców Kultury w Inowrocławiu oraz RSTK w Bydgoszczy.

 

Mirosław Puszczykowski jest laureatem ponad stu ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów poetyckich. Jego wiersze znajdują się w ponad 50-ciu almanachach. Wydał również 6 tomików poetyckich.

 

Tomik „Podróże”, wydany w 2012 roku, jest 7 tomikiem autora. Motyw podróży jest dla poety sposobem pisania o sobie, ludziach, ich doli i niedoli, sięgania do wspomnień. Ważną rolę w wierszach poety odgrywa również przyroda.

Tomik podzielił poeta na 4 części.

Część pierwsza to „PODRÓŻE SENTYMENTALNE”, w której autor wraca tam „gdzie stawy porośnięte rzęsą,/bociany brodzą w czerwonych woderach,/a zalane łąki pełne są zapachu.”(wiersz „By ślady stóp nie zarosły”). Przeszłość silnie zakorzeniła się w świadomości poety. Dlatego też w tytułowym wierszu tej części pisze: „Lata kwitną jak maki polne/we włosach szron zamieszkał/ ja wciąż tam powracam gdzie korzenie moje”.

 

W części drugiej „PODRÓZE W OKOLICE” Mirosław Puszczykowski pisze nie tylko o przyrodzie, pejzażach, wypoczynku ale właśnie o przyrodzie, która często jest tłem głębszych refleksji poety nad życiem. „Chciałbym mieć tyle pokory/klęknąć jak te stare drzewo/w Jabłonnie Pałuckim” (wiersz „Chciałbym”). W części tej poeta zawarł również swoje obserwacje codziennych zmagań i wydarzeń.  Pisze o szarej rzeczywistości i zagubieniu marzeń.

„Wszak życie bardziej boli/i nie każdy daje sobie radę,/wolisz wyjść z życia,/bo zabrakło ci marzeń?” (wiersz „Ikar”).

 

Wiersze z części trzeciej „PODRÓŻE DO WIERSZA” poświęcone są warsztatowi poety.

„Gdy nie mogę udźwignąć słów,/przemawia pióro ptaka, serce cichnie,/bym usłyszał myśli” (wiersz „Pióro ptaka”). „Dla was piszę ten wiersz,/którzy jeszcze go nie poczuli,/nie zrozumieli śpiewu skowronka,/nie znaleźli kolorowych pól i lasów” (wiersz „Dla was piszę”).

 

I wreszcie część czwarta „PODRÓŻE EROTYCZNE”. „Jesteś w każdym moim wierszu/ dotykam cię przenośnią/pieszczę nieustannie/każdą strofką jestem bardziej w tobie” (wiersz „Erotyk z ML”).

W tomiku spotkamy też wiersze graficzne, których treść ułożona jest w figury geometryczne co jest pewnego rodzaju ciekawostką poetycką, jak wiersz: „KATHARSIS”, „O ILE”, „KIEDY” i „KOŁO ŻYCIA”.

 

Na uwagę zasługują grafiki Romana Senskiego, który zaprojektował również okładkę i jest autorem słowa wstępnego. Autorem zdjęć poety jest Wojciech Puszczykowski.

 

Myślę, że mogę się zgodzić z Romanem Senskim, który napisał we wstępie: „Każdy z odbiorców w tym tomiku znajdzie coś dla siebie. To podróże do lirycznych doznań. Do wnętrza poety...”.   

 

 

Stanisław Dominiak

 

 

 


oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

„Niepokoje” - Wiesława Teichert-Makuszewska

wtorek, 08 stycznia 2013 16:01

 

 

 

 

„Niepokoje”

 

Wiesława Teichert-Makuszewska

 

 

 

 

Wiesława Teichert-Makuszewska urodziła się w 1942 roku w Rozwadowie. Od 1945 roku mieszka i pracuje we Wrocławiu.

Przez wiele lat nauczała przedmiotów technicznych. W 2004 roku założyła Policealne Studium, które przygotowuje do ponad dwudziestu zawodów.

 

Pasjonuje się fotografowaniem, pracą z modelkami, kwiaciarstwem, parapsychologią i literaturą. Od ponad dwudziesty lat pisze wiersze. Zadebiutowała wierszem w prasie zakładowej „Elwro” w 1977 r. Publikowała również w „Kulturze Dolnośląskiej” i kwartalniku społeczno-kulturalnym „Bez Kurtyny”.

 

„Niepokoje”, wydane w 2009 roku, są pierwszą książką autorki.

Znajduje się tu wybór wierszy napisanych od 1977 roku.

Książka podzielona jest na cztery części.

Część pierwsza – „Pejzaże” – zawiera wiersze poświęcone przyrodzie i Wrocławiowi.

W drugiej części – „Tęsknoty” – autorka umieściła wiersze mówiące o tęsknocie, miłości przemijaniu i oczekiwaniu.

Do części trzeciej – „Niepokoje” -  poetka wybrała wiersze wyrażające jej obawy i niepokój związany z wydarzeniami początku lat osiemdziesiątych.

Część czwarta – „Dedykacje” – zawiera wiersze poświęcone rodzinie a także skierowane do opuszczonych dzieci, matek, kobiet, do młodych.  

Część tę zamykają wiersze wyrażające filozofię życiową autorki. Wiesława Teichert-Makuszewska jasno wyraziła ją między innymi w wierszu „Zachęta”: „Nie rozpraszaj się/pracuj/życie masz przeżyć sam/a inni są po to/aby ci te działania umożliwić”.

 

Chciałbym podsumować tę publikację słowami Kazimierza Burnata, autora posłowia:

"”Niepokoje” Wiesławy Teichert-Makuszewskiej to książka doświadczonego człowieka, zawierająca wartościowe treści godne zauważenia przez młodsze, jak i starsze pokolenia.”

 

 

Stanisław Dominiak

 

 

 

 


oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Zdjęcia w galeriach.


niedziela, 21 stycznia 2018

Licznik odwiedzin:  157 275  

Kalendarz

« styczeń »
pn wt śr cz pt sb nd
01020304050607
08091011121314
15161718192021
22232425262728
293031    

Galeria RSTK W-wa

O naszym bloogu

Prezentacja twórczości członków Grupy Literackiej Wena-RSTK Warszawa

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Statystyki

Odwiedziny: 157275
Wpisy
  • liczba: 523
  • komentarze: 150
Galerie
  • liczba zdjęć: 43
  • komentarze: 3
Punkty konkursowe: 0
Bloog istnieje od: 2837 dni