Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 277 246 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

Zdjęcia w galeriach.


KRAJOBRAZY BLISKIE I DALEKIE

wtorek, 26 czerwca 2012 18:58

 

 

 

 

KRAJOBRAZY
BLISKIE
I DALEKIE

 

 

 

 

 

"Krajobrazy bliskie i dalekie" – Witold Hreczniuk

 

Witold Hreczniuk urodził się w 1951 roku w Plechowcu na ziemi chełmskiej. Od 1971 roku mieszka w Gostomiu na Opolszczyźnie. Ma wykształcenie pedagogiczne. Obecnie jest na emeryturze.

Od 1995 roku należy do Klubu Ludzi Piszących w Prudniku. Był prezesem i sekretarzem Robotniczego Stowarzyszenia Twórców kultury w Nysie i należy do Nyskiej Grupy Literackiej.

W 2000 roku został prezesem Stowarzyszenia Odnowy Wsi w Gostomiu. Działa w organizacjach pozarządowych promujących „Naszą Małą Ojczyznę”. Jest inicjatorem „Kawiarenki Poetyckiej” w Białej. Razem z żoną Teresą organizował spotkania poetyckie w Gostomiu (1995-1999) oraz plenery poetyckie (2003, 2004, 2008).

Za swoją działalność został odznaczony honorową odznaką „Zasłużony Opolszczyźnie” i „Zasłużony dla kultury polskiej”.

 

Witold Hreczaniuk debiutował wierszem „Mgła w górach” w 1971 roku, w lubelskiej „Kamenie”. Jego wiersze znalazły się również w 15 almanachach. Jest on także autorem pracy historycznej „Zarys dziejów kościoła parafialnego w Śmiczu (1646-1992)”.

 

„Krajobrazy bliskie i dalekie” to tomik wierszy, które powstały w różnych okresach życia autora. Krajobrazy są wszechobecne w wierszach i to one były inspiracją i natchnieniem dla poety. Właśnie Gostomiem zachwycił się poeta wiele lat temu. „Gdybyś mnie zapytał dlaczego/osiadłem tu na stałe?/To Ci odpowiem – to Śląsk zielony/i w nim się zakochałem” (wiersz „Moja Gostoma”).

Z wielu wierszy Witolda Hreczniuka przebija zachwyt autora nad wspaniałością i bogactwem przyrody: „Wstałem o poranku, by dotknąć świtu,/obudzić kwitnący sad,/posłuchać jak noc zasypia/i płaczą trawy.” (wiersz „Cud istnienia”).

Otaczające poetę krajobrazy wywołują również refleksje nad życiem, przemijaniem, chęcią zatrzymania najlepszych chwil: „Chciałbym w dłoniach zamknąć/uciekający czas” (wiersz „Pokusa”).

Autor wraca także do wspomnień z dzieciństwa i młodości, które również wypełnione są krajobrazami: „Wieś do mnie wraca tym, czego nie ma,/dymem spod lasu znad kartofliska,/tamtym podwórkiem, studnią z żurawiem,/ludźmi, co dawno odeszli w przeszłość.” (wiersz  „Moja wieś”).

W tomiku widać też zainteresowania historyczne autora. W ostatnim rozdziale zatytułowanym „Opowieści rodzinne”, Witold Hreczeniuk przedstawił  w poetyckiej formie dzieje rodu Jana Przychodzkiego: „Był rok 1862.”

 

Polecam tomik wierszy Witolda Hreczniuka. Są ciepłe, pełne podziwu dla otaczającgo świata i napawające optymizmem. Może i my powinniśmy czasem zatrzymać się w codziennej gonitwie, wyruszyć na spotkania z krajobrazami, dostrzec ich piękno i zaczerpnąć z nich siłę do dalszej wędrówki przez życie.

 

 

Stanisław Dominiak

 


 


oceń
1
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

„Na szlaku pielgrzymim” – Urszula Omylińska

wtorek, 26 czerwca 2012 18:49

 

 

 

 

 

NA
SZLAKU
PIELGRZYMIM

 

 

 

 

 

„Na szlaku pielgrzymim” – Urszula Omylińska

 

Urszula Omylińska pochodzi z Zabrza. Pracowała jako logopeda. Obecnie jest na emeryturze i mieszka w Bielsku Białej.

Jest słuchaczką Uniwersytetu trzeciego Wieku. Należy do Stowarzyszenia Twórców Kultury „Podbeskidzie” w Bielsku Białej.

 

Tworzy kompozycje z kwiatów polnych, pisze wiersze, fotografuje. W 2004 roku wydała tomik wierszy „Śpiewać słowa uwielbienia”. W 2006 roku Uniwersytet Trzeciego Wieku wydał jej drugi tomik „W jesiennym blasku”.

Urszula Omylińska otrzymała liczne nagrody i wyróżnienia za swoje wiersze a jej kompozycje kwiatowe były prezentowane na wystawach w Bielsku Białej, Skoczowie, Żywcu, Kętach, Oświęcimiu, Bystrej i Wilkowicach w latach 2002-2011.

 

„Na szlaku pielgrzymim” to kolejny tomik poezji autorki. Jak sama poetka pisze w notce od autora: „Pielgrzymowanie to część mojego życia. Wędrując, przebywałam w miejscach wyjątkowych – o pięknych krajobrazach, zjawiskowej przyrodzie, zabytkowej, wspaniałej architekturze – zaznaczonych bogatym życiem duchowym, zdarzeniami związanymi z naszą historią i życiem religijnym.”

Autorka podążała szlakami, po których chodził Jan Paweł II. Swoje przeżycia ujęła w formie wierszy. „Wyruszamy odważnie/pod błękity/szlaki wytyczone/przez ks. Karola Wojtyłę oznaczone/ góry pełne śladów jego bytności/a ich odkrywanie/źródłem radości” (wiersz „Śladami Ojca Świętego”).

W jej wierszach nie zabrakło także wspomnień o przydrożnych kapliczkach: „w całych Beskidach kapliczki stoją/turyści znakiem krzyża je witają” (wiersz „Beskidzkie kapliczki”).

 

Wędrówki zainspirowały poetkę również do tworzenia kompozycji z kwiatów polnych i ziół.

Zdjęcia niektórych kompozycji znalazły się też w tomiku „Na szlaku pielgrzymim”.

Dodatkowo autorka umieściła w tomiku fragmenty z przewodnika „Szlaki Papieskie” Urszuli Własiuk.

 

Ci, którzy kochają góry i piesze wędrówki będą mogli skonfrontować swoje spostrzeżenia z przeżyciami autorki. A może tomik zainspiruje innych do podążenia szlakami, którymi chodził Papież Polak.

 

 

 

Stanisław Dominiak  

 


 


oceń
40
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

I N F O R M A C J A

piątek, 22 czerwca 2012 12:21

 

 

 

 

 

I N F O R M A C J A



     Organizatorzy wystawy malarskiej RSTK Warszawa informują, że w dniu 1 lipca b. r. o godzinie 18:30 w "Galerii Piecowej przy Nowogrodzkiej" odbędzie się finisaż wystawy połączony z programem poetycko muzycznym.


     Wszystkich zainteresowanych serdecznie zapraszamy.

 

 

z up. org. Stanisław Dominiak

 

 

 



oceń
1
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Polski punk widzenia prof. Paweł Soroka gościem TV Trwam

czwartek, 21 czerwca 2012 9:25

 

 

 

 

Polski punkt widzenia

 

prof. Paweł Soroka gościem TV Trwam

 

 

 

Opublikowane w dniu 20 czerwca 2012 r. przez użytkownika

 

 

 



oceń
1
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Ostatni przedwakacyjny czwartek, 14 czerwca 2012 r.

sobota, 16 czerwca 2012 22:28

 

 

 

 

 

Ostatni przedwakacyjny czwartek

14 czerwca 2012 r.

 

 

   Ostatnie spotkanie przedwakacyjne połączyliśmy symbolicznie z przypadającymi na 29 czerwca imieninami naszego kolegi i zarazem przewodniczącego Rady Krajowej RSTK oraz  naszego literackiego klub RSTK-WENA, prof. Pawła Soroki. Były kwiaty, symboliczna lampka wina i sto lat…

  W dalszej części spotkania przedstawialiśmy kolejno nowo powstałe utwory oraz komentowaliśmy je. Czyli szukaliśmy literackich mankamencików co jednocześnie – przyznać trzeba - poprawia poziom naszej twórczości. Omówiliśmy też wstępnie organizację Integracyjnego Pikniku Rodzinnego, który ma się odbyć w Parku Szczęśliwickim 15 września tego roku, w którym to Pikniku pierwszy raz mamy wziąć udział. Ustaliliśmy, że nasi koledzy z sekcji malarskiej zorganizują dla dzieci krótki kurs szkicowania i malarstwa, a poeci przedstawią publiczności swoje prace i jeśli będą chętni zrobią konkurs wiersza dla dzieci z nagrodami w postaci naszych książek. Planujemy też występ na scenie naszych fraszkopisarzy, co jest zależne od czasowej dyspozycji scenicznej organizatorów Pikniku.

   Do końca miesiąca ma być w tej sprawie złożony projekt w Urzędzie Dzielnicy Warszawa Ochota. Odpowiedzialnym organizacyjnie jest Stanisław Dominiak, który tą sprawę będzie prowadzić  do końca.

 

   Następne spotkanie ustalamy na 6 września br. i wszystkim naszym kolegom, życzymy miłego i twórczego wypoczynku.

 

 

 

 

Kwiaty dla Pawła Soroki z okazji imienin

od naszych poetek i zdjęcia ze spotkania

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Opracowanie i foto Stanisław Dominiak

 

 

 


oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Pismo do Prezydenta RP z sprawie likwidacji Polskiej Marynarki Wojennej

środa, 06 czerwca 2012 0:09

 

 

 

 

 

 

 

 

 Polskie Lobby Przemysłowe

 im. Eugeniusza Kwiatkowskiego

 ul. Świętokrzyska 14 "a" pok. 540 (ZG SIMP)

 00-050 Warszawa

 tel.: 0-22 827-17-68; fax: 0-22 826-03-54

 tel. kom. 0603-425-568

 e-mail:pawel@plp.info.pl; www.plp.info.pl

 

 

 

Warszawa, 4 czerwca 2012 r.

 

                                                               Szanowny Pan

                                                            Bronisław Komorowski

                                                               Prezydent RP

 


                                           Szanowny Panie Prezydencie,


Polskie Lobby Przemysłowe im. Eugeniusza Kwiatkowskiego przekazuje w załączeniu  Stanowisko w sprawie sanacji i odbudowy potencjału Marynarki Wojennej RP.

 

Zał.1                                                                  

 

z wyrazami szacunku 

                                

Koordynator 

Polskiego Lobby Przemysłowego

                  

prof. nadzw. dr hab.

Paweł Soroka

 

 

Otrzymują:


- Donald Tusk

Prezes Rady Ministrów

- Waldemar Pawlak

Wicepremier, Minister Gospodarki

- Jacek Rostowski

Minister Finansów

- Tomasz Siemoniak

Minister Obrony Narodowej

- Poseł Wojciech Jasiński

Przewodniczący Sejmowej Komisji Gospodarki

 

- Poseł Dariusz Rosati

Przewodniczący Sejmowej Komisji Finansów Publicznych

 

- Poseł  Stefan Niesiołowski

Przewodniczący Sejmowej Komisji Obrony Narodowej

- Senator Władysław Ortyl

Przewodniczący Senackiej Komisji Obrony Narodowej

Przewodniczący Klubów Parlamentarnych

 

- Generał Mieczysław Cieniuch

Szef Sztabu Generalnego WP

 

- Admirał floty Tomasz Mathea

Dowódca Marynarki Wojennej RP

 

 

 

 

 

 

Warszawa, 1 czerwca 2012 r.

 

 

Stanowisko

Polskiego Lobby Przemysłowego w sprawie sanacji i odbudowy

potencjału Marynarki Wojennej RP

 


I. Polskie Lobby Przemysłowe im. Eugeniusza Kwiatkowskiego wyraża wielki niepokój, iż Polska odwraca się od morza i problematyki morskiej. Reaktywowane w 1918 roku Państwo Polskie wielkim wysiłkiem wybudowało miasto, port handlowy i wojenny w Gdyni, Stocznię Marynarki Wojennej, Stocznię Gdynia oraz flotę handlową i Marynarkę Wojenną. Dziś dopuszczamy do likwidacji większości potencjału polskiego przemysłu stoczniowego, po wcześniejszej deprecjacji i likwidacji znacznego potencjału polskiej floty handlowej i rybackiej. Gwałtownie postępujący proces zaniku potencjału bojowego Marynarki Wojennej RP sprawi, iż bez radykalnych działań sanacyjnych, w niedalekiej perspektywie (4-5 lat), nie będzie ona w stanie zapewnić bezpieczeństwa morskiego naszego państwa.


W najbliższych latach ponad dwadzieścia z pozostałych okrętów bojowych, w tym przede wszystkim fregaty rakietowe oraz  cztery okręty podwodne ( w służbie pozostanie tylko jeden! ), będzie musiało zostać wycofane z linii ze względu na ich wyeksploatowanie. Zostanie także wycofana większość śmigłowców znajdujących się na wyposażeniu MW. Co więcej, pojawiają się pomysły pozbawienia Akademii Marynarki Wojennej w Gdyni statusu samodzielnej Akademii i włączenia jej do struktur innej Uczelni. W konsekwencji Polska stanie się jedynym państwem Sojuszu NATO leżącym nad morzem, które nie będzie posiadać potencjału bojowego umożliwiającego skuteczną obronę wybrzeża i ochronę naszych interesów morskich.


Ze wszystkich rodzajów sił zbrojnych Marynarka Wojenna RP jest najbardziej zaniedbana. Ta sytuacja nie znajduje zrozumienia wśród elit politycznych, również opina publiczna nie ma świadomości jaki jest stan Marynarki Wojennej. Koncepcja przyjęcia przez Parlament Narodowego Programu Budowy Okrętów, pomimo poparcia jej przez Komisję Obrony Narodowej dwóch ostatnich kadencji Sejmu RP, nie doczekała się realizacji.


Bilans ostatniej dekady w odniesieniu do Marynarki Wojennej przedstawia się następująco:

  1. Ponad 62% okrętów bojowych i pomocniczych jednostek pływających wycofano z linii.
  2. Lotnictwo morskie zredukowano o ponad 50%.
  3. Stan osobowy Marynarki Wojennej zmniejszono ponad 50%.

 

II. Uważamy, iż we współczesnych realiach postępującej globalizacji i integracji europejskiej, której Polska jest aktywnym uczestnikiem, nie można postrzegać roli Marynarki Wojennej RP wyłącznie przez pryzmat obrony wybrzeża i zamknięcia jej na akwenie Morza Bałtyckiego. Realizacja naszych żywotnych interesów narodowych, w tym gospodarczych i zobowiązań sojuszniczych, wymaga obecności polskich okrętów również na innych akwenach. Polska Marynarka Wojenna powinna zatem posiadać taki potencjał bojowy, aby mogła razem z siłami morskimi innych państw europejskich i NATO przeciwdziałać zagrożeniom, mającym wpływ zarówno na naszą, europejską, jak i światową gospodarkę. Przemawia za tym także koncepcja „smart defense”, proklamowana na ostatnim szczycie NATO w Chicago, zgodnie z którą wydzielone siły Marynarki Wojennej RP mogłyby w przyszłości wchodzić w skład wielonarodowych zespołów okrętów należących do różnych państw członkowskich NATO.


Ze względu na istotne interesy naszego kraju, należy rozpatrywać Marynarkę Wojenną jako główne narzędzie do zapewnienia Polsce bezpieczeństwa dostaw surowców i wymiany handlowej drogą morską oraz zapewnienia bezpieczeństwa przyjęcia sił wsparcia na wypadek ewentualnego kryzysu czy wojny. Stąd wynika konieczność obecności polskiej floty na wrażliwych akwenach transportu morskiego.


Obecnie Unia Europejska zmaga się z niedostateczną liczbą okrętów niezbędnych do zabezpieczenia bezpieczeństwa szlaków morskich. Wystarczy przypomnieć, iż straty dla gospodarki światowej z tytułu działalności piratów sięgają kilkunastu miliardów USD.
Przyszłość UE i NATO wymuszać będzie, oprócz głównego zadania, jakim jest obrona polskiego wybrzeża,  realizację następujących zadań:

  1. Ochronę szlaków żeglugowych przed piractwem, terroryzmem morskim oraz zwalczanie zorganizowanej przestępczości na morzu (w tym nielegalną emigrację drogą morską
    i przemyt).
  2. Prowadzenie misji stabilizacyjnych, zwłaszcza wymuszania i przywracania pokoju, we współpracy z NATO, Unią Europejską oraz innymi państwami ONZ (zamiast misji podobnych do tych, które były realizowane w Iraku, a obecnie prowadzone są w Afganistanie); co więcej - zaistniałaby również możliwość zastąpienia polskiego kontyngentu wojsk lądowych przez Marynarkę Wojenną RP.
  3.  Ewakuację ludności z terenów zagrożonych, (w tym osób chorych i rannych) oraz operacje humanitarne.
  4. Udział w operacjach zwalczania zagrożenia minowego (poszukiwanie i oczyszczanie
    z min) na szlakach żeglugowych i torach wodnych oraz torach podejściowych do portów morskich, a także w basenach i kanałach portowych.
  5. Ochronę platform wiertniczych, nabrzeżnych terminali gazowych i terminali przeładunku ropy naftowej oraz innych hydrobudowli o strategicznym znaczeniu dla państwa.
  6. Udział w akcjach ratowniczych.  
  7. Prezentację bandery i dyplomację morską.

 

Poza tym nowoczesna Marynarka Wojenna powinna stanowić wsparcie dla Wojsk Lądowych i Sił Powietrznych, będąc gwarantem bezpieczeństwa granic morskich.

 

W ostatnim okresie rośnie zainteresowanie Arktyką (ze względów na odkryte na jej obszarze znaczne bogactwa naturalne i szybko postępujące topnienie lodu) ze strony różnych państw, nie tylko położonych na jej obrzeżach. Polscy naukowcy od dawna prowadzą badania na jej obszarze, a Polska posiada status obserwatora w Radzie Arktycznej, której ranga systematycznie umacnia się. W ramach Polskiej Akademii Nauk aktywną działalność prowadzi Komitet Badań Polarnych. W przyszłości polskie firmy energetyczne (ORLEN, PGNiG) mogłyby nawiązać współpracę z firmami innych państw - np. w formie joint venture - w realizacji  przedsięwzięć mających na celu wydobycie surowców energetycznych leżących pod dnem Arktyki - na wodach międzynarodowych, na wzór podjętej niedawno współpracy firm amerykańskich i norweskich z firmami rosyjskimi przy wydobyciu gazu i ropy naftowej zalegających na obszarze mórz arktycznych. Stąd w przyszłości okręty Marynarki Wojennej RP, w tym okręty podwodne, powinny prezentować naszą banderę również na Oceanie Arktycznym. Umacniałoby to także prestiż Polski w stosunkach międzynarodowych.


III. Na podstawie wyżej wymienionych potrzeb i zadań, wyłania się w najbliższych latach pilna konieczność budowy przez polski przemysł stoczniowy we współpracy z partnerami zagranicznymi - oprócz nowych okrętów przeciwminowych i rozpoznania radioelektronicznego -  serii 3 do 5 okrętów wielozadaniowych, zdolnych m.in. do zwalczania okrętów podwodnych, celów nawodnych i powietrznych oraz walki elektronicznej. Nowoczesne okręty wielozadaniowe umożliwiają ponadto realizację istotnych zadań w zakresie obrony terytorium państwa, a mianowicie obronę przestrzeni powietrznej kraju przez środki przeciwlotnicze i przeciwrakietowe zainstalowane na okrętach, jak również skuteczne wsparcie sił lądowych, dzięki wykorzystaniu okrętowych sił i środków do zwalczania celów lądowych i desantowania. Nie bez znaczenia jest również konieczność przystosowania fregat lub korwet nowej generacji do zaokrętowania sił specjalnych, jak to jest w przypadku nowo budowanych okrętów dla Sił Morskich Danii i Niemiec, oraz  niezbędnego ich wyposażenia w postaci łodzi hybrydowych oraz śmigłowców. Ponadto należy wyposażyć  wszystkie okręty uderzeniowe Marynarki Wojennej RP w jeden rodzaj  pocisków rakietowych typu RBS-15 ( Mk3 i Mk 2 ).


 Niezbędne jest także pozyskanie co najmniej dwóch nowych okrętów podwodnych, w budowie których - jako istotni kooperanci - powinny uczestniczyć polskie stocznie. Ich walory - siłownie niezależne od dopływu powietrza atmosferycznego, w połączeniu z możliwością uzbrojenia w najnowsze zminiaturyzowane pociski samosterujące - mogą sprawić, iż uzyskamy za możliwe do wydania kwoty liczący się w skali europejskiej potencjał odstraszania, będący naszą polisą bezpieczeństwa na przyszłość. Najtrudniejszą kwestią są zawsze realne możliwości finansowe, dlatego w pozyskiwaniu okrętów trzeba zdyskontować „korzyści skali” seryjnego zamówienia (pozyskanie więcej niż jednego okrętu, zmniejsza koszty jednostkowe ich budowy).


Polskie Lobby Przemysłowe uważa, że konsekwentnie realizowany - w znacznym stopniu w oparciu o polski przemysł stoczniowy, rodzime przedsiębiorstwa zbrojeniowe i ich zaplecze badawczo-rozwojowe - wieloletni program budowy okrętów i pozyskania nowych łodzi podwodnych, wykorzystujący nowoczesne rozwiązania techniczne i najnowsze technologie, w tym podwójnego – wojskowego i cywilnego - zastosowania, w dłuższej perspektywie przyniesie korzyści polskiej gospodarce i przyczyni się do pobudzenia jej zdolności rozwojowych. Zamówienia publiczne w rodzimym przemyśle zawsze bowiem ożywiają koniunkturę, a poprzez efekty mnożnikowe zwiększają dochody budżetu. Bardzo ważnym dla podtrzymania zdolności operacyjnych Marynarki Wojennej RP, oprócz zbudowania nowych okrętów i zakupów nowego sprzętu i uzbrojenia, jest modernizacja i remonty posiadanych okrętów, samolotów i śmigłowców. Dla utrzymania i rozwoju potencjału naszej Marynarki niezbędne jest zatem utrzymanie odpowiedniego potencjału stoczniowego, w tym na Zachodnim Wybrzeżu. Stocznia Marynarki Wojennej w Gdyni oraz pozostała jeszcze we względnie dobrej kondycji Szczecińska Stocznia Remontowa „Gryfia” powinny zostać trwałym elementem zaplecza MW.


IV. Program sanacji i odbudowy Marynarki Wojennej RP wymaga zapewnienia długoterminowego finansowania, bez względu na wielkość budżetu MON. Powinien on uzyskać poparcie Rady Ministrów i być bezzwłocznie przyjęty przez Sejm RP - najlepiej w formie ustawy, co przewidywał projekt Narodowego Programu Budowy Okrętów. W przeciwnym wypadku Marynarka Wojenna RP po 2016 roku, wskutek konieczności wycofania całkowicie wyeksploatowanych okrętów i statków powietrznych, utraci zdolność bojową pozwalającą skutecznie bronić integralności i suwerenności naszego kraju na akwenach morskich oraz wypełniać przyjęte zobowiązania sojusznicze.


V. Potrzeby Marynarki Wojennej RP powinny być ponadto odpowiednio uwzględniane przy okazji realizacji innych programów modernizacji Sił Zbrojnych RP. Dotyczy to zwłaszcza lotnictwa i obrony powietrznej. W przypadku lotnictwa okazją do tego może być program pozyskania samolotu szkolenia zaawansowanego (LIFT). Zdaniem Polskiego Lobby Przemysłowego, na bazie jego konstrukcji, możliwe jest zbudowanie z udziałem polskiego przemysłu lotniczego i obronnego, samolotu szkolno-bojowego o rozwiniętych właściwościach uderzeniowych najnowszej generacji, który uzupełniłby potrzeby Sił Powietrznych w zakresie ich możliwości bojowych po wycofaniu z uzbrojenia dotychczas używanych samolotów Su-22. Jedna eskadra tych samolotów, przystosowana do lotów nad morzem, powinna stale działać na rzecz Marynarki Wojennej RP i bazować na wybrzeżu. Potrzeby Marynarki Wojennej RP powinny także zostać uwzględnione w programie pozyskania nowych śmigłowców dla Sił Zbrojnych RP. Również przy okazji modernizacji Systemu Obrony Powietrznej Polski niezbędne będzie uwzględnienie potrzeb Marynarki Wojennej RP jako istotnego elementu tego systemu, łącznie z możliwością zainstalowania środków przeciwlotniczych i antyrakietowych najnowszej generacji na polskich okrętach.

 

Wyrażamy nadzieję, iż kwestia odbudowy potencjału i modernizacja Marynarki Wojennej RP, powiązana z odbudową i unowocześnieniem polskiego przemysłu stoczniowego i zbrojeniowego oraz ich zaplecza badawczo-rozwojowego, zjednoczy ponad podziałami różne środowiska, którym leży na sercu odbudowa polskiego potencjału morskiego oraz gospodarki morskiej, a tym samym umocnienie bezpieczeństwa i pozycji Polski oraz jej prestiżu na arenie międzynarodowej.

 

 

 

 


oceń
1
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Zdjęcia w galeriach.


wtorek, 23 stycznia 2018

Licznik odwiedzin:  157 431  

Kalendarz

« czerwiec »
pn wt śr cz pt sb nd
    010203
04050607080910
11121314151617
18192021222324
252627282930 

Galeria RSTK W-wa

O naszym bloogu

Prezentacja twórczości członków Grupy Literackiej Wena-RSTK Warszawa

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Statystyki

Odwiedziny: 157431
Wpisy
  • liczba: 523
  • komentarze: 150
Galerie
  • liczba zdjęć: 43
  • komentarze: 3
Punkty konkursowe: 0
Bloog istnieje od: 2838 dni